ကိုလွျမင့္စိုးႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားစုေပါင္း၍ လူမွဳေရးကူညီေထာက္ပံ့

ကိုလွျမင့္စိုးႏွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ားမွ စုေပါင္း၍၊ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းရွိ၊ လူမွဳေထာက္ကူျပဳ ေနရာမ်ားကို၊
ေစတနာသဒၵါထက္သန္းစြာျဖင့္၊ ကူညီေထာက္ပ့ံလွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ လိုအပ္ေနသူမ်ားကို၊ ေပးကမ္း
လွဴဒါန္းျခင္းသည္၊ ဘာသာအာလံုးတို ့၏ ဆိုဆံုးမျဖစ္ပါသျဖင့္၊ လူမ်ဳိးမေရႊး၊ ဘာသာမေရႊးေပးကမ္းလွဴ
ဒါန္းၾကပါရန္၊ ေစတနာရွင္မ်ားအား၊ လူမွဳေရးအသင္းမွ ႏွဳိးေဆာ္တိုက္တြန္းအပ္ပါသည္။
ဓါတ္ပံုမ်ားၾကည့္ရွဳ့ရန္ Click here!

အေမ့အိမ္ ပညာဒါန (အခမဲ့) ေက်ာင္းသို ့ ကူညီလွဴဒါန္းျခင္း

ျမန္မာလူမွဳေရးအသင္းသူအသင္းသားမ်ားစုေပါင္း၍၊ မိမိတို ့အမိႏုိင္ငံမွာ ပညာေရးတိုးတက္ျမင့္မား လာေစရန္၊ ရည္ရႊယ္ခ်က္ျဖင့္၊ ခေလးငယ္မ်ားကို အခမဲ့ပညာသင္ၾကားေပးေနေသာ၊ အေမ့အိမ္အခမဲ့
စာသင္ေက်ာင္းသို ့လူမွဳေရးအသင္းမွ ကိုလွျမင့္စိုး ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္၍၊က်ပ္ေငြ(၁၀၀၀၀၀၀) ဆယ္ သိန္းကို၊ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းခဲ့ၾကပါသည္။ အလွဴရွင္မ်ား ၀မ္သာပီတိျဖစ္ပါေစ။

Chin National Day (18.02.2012) အမွတ္တ

ဂ်ာမနီႏုိင္ငံတြင္ေရာက္ရွိေနထိုင္ေနၾကေသာ ျပည္ေထာင္စုပြားတိုင္းရင္းသားညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားစြာ၊ လာေရာက္အားေပးၾကသျဖင့္၊ ၆၄ၾကိမ္ေျမာက္ ခ်င္းအမ်ဳိးသားေန ့စည္းကားသိုက္ျမိဳက္စြာ၊ က်င္းပျပီးစီး
ခဲ့ပါသည္။

နာေရးႏွင့္လူမွဳေရးအသင္းဥကၠဌ ကိုေက်ာ္သူရဲ ့ရင္ဖြင့္သံ

ၿမန္မာေရးရာဌါန(ဂ်ာမဏီ)ႏွစ္ပတ္လည္အစည္းအေဝးဖိတ္ႀကားစာ

ျမန္မာ့ေရးရာဌာန ဘေလာက္မွကူးယူတင္ျပပါသည္။

65th Mon National Day, Netherlands အမွတ္တရ

(၆၅)ၾကိမ္ေျမာက္မြန္အမ်ဳိးသားေန ့အခန္းနားကို၊ နယ္သာလန္ႏုိင္ငံေရာက္မြန္အမ်ဳိးသားမ်ားစုေပါင္း၍၊ စည္းကားသိုက္ျမိုက္စြာ က်င္းပျပီးစီးခဲ့ပါသည္။ ရပ္ေ၀းရပ္နီးမွ တိုင္းရင္းသားညီကိုေမာင္ႏွမမ်ားစြာ လာေရာက္အားေပးခဲ့ၾကပါသည္။ ဂ်ာမနီႏုိင္ငံတြင္ေရာက္ရွိေနၾကေသာ၊ မြန္တိုင္းရင္းသားမ်ားလဲ၊ လာေရာက္အားေပးခဲ့ၾကပါသည္။

ျမန္မာရုိးရာအတာသၾကၤန္ပြဲေတာ္ (15.04.2012)

ဂ်ာမနီႏုိင္ငံေရာက္ျမန္မာညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားမွစုေပါင္း၍၊ ႏွစ္သစ္မဂၤလာရုိးရာအတာသၾကၤန္ပြဲေတာ္

ကို၊ 15.04.2012, တနဂၤေႏြေန ့, Frankfurt am Main ျမိဳ ့တြင္၊ စည္းကားသိုက္ျမိဳက္စြာ၊ က်င္း

ပျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤအတာသၾကၤန္ပြဲေတာ္တြင္ Blue Moon Band ေတးဂီတအဖြဲ ့ႏွင့္အတူ ဆိုေတာ္ကိုေအာင္ရင္ (England) ၊ ဆိုေတာ္မမိုင္ယာ ၊ Frankfurt ျမိဳ ့မွ လူငယ္အႏုပညာ၀ါသနာရွင္

မ်ားႏွင့္အတူ ယိမ္းအဖြဲ ့အတာသၾကၤန္အလွပ်ဳိျဖဴမ်ားမွ စုေပါင္း၍ လက္စြမ္းျပသီဆိုကျပေဖ်ာ္ေျဖၾကမည္
ျဖစ္ ပါသည္။ အရပ္နီးအရပ္ေ၀းမွ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ်ားအတူတကြလာေရာက္အားေပးၾကပါရန္၊ ခင္မင္
ရင္းႏွီးစြာဖိတ္ေခၚအပ္ပါသည္။

    ဆိုေတာ္မမိုင္ယာ (ဂ်ာမနီ) 

ဆိုေတာ္ကိုေအာင္ရင္ (အဂၤလန္)

.

.

................................သၾကၤန္အလြမ္း.............................

.
အတာသၾကၤန္က်င္းပမည့္ရက္။..။ 15.04.2012.,တနဂၤေႏြေန ့
က်င္းပမည့္အခ်ိန္။.................။ (11) နံက္နာရီ မွ ည (8) နာရီ အထိ
က်င္းပမည့္ေနရာ။.................။ Saalbau TSG-Halle, Fechenheim, Pfortenstr 55, 60386,Ffm.
.
.
အတာသၾကၤန္လက္မွတ္ေစ်းႏွဳန္း 
လူၾကီးတစ္ေယာက္လက္မွတ္။.....။ (15) ယူရုိ.
မိသားစုလက္မွတ္။.....။ (25) ယူရုိ (မိဘႏွစ္ပါးႏွင့္ သားသမီးမ်ား).
အတာသၾကၤန္လက္မွတ္မ်ားကိုၾကိဳတင္ေရာင္းခ်ေပးေနပါသည္။ ၾကိဳတင္လက္မွတ္မ်ားကို၊ 7.4.2012
ရက္ေန ့ေနာက္ဆံုးေန ့အထိသာ ၾကိဳတင္လက္မွတ္မ်ား၀ယ္ယူႏုိင္ပါသည္။ ရုံ၀င္ေပါက္မွ၀ယ္မည္ဆို
လွ်င္လူၾကီးလက္မွတ္ (20) ယူရုိေပးေဆာင္ရမည္ျဖစ္ျပီး၊မိသားစုလက္မွတ္မွာ(35) ယူရုိ ေပးေဆာင္ ရပါမည္။
.
.
ေတးသီခ်င္းေဖ်ာ္ေျဖအားေပးၾကမည့္၀ါသနာရွင္မ်ားဆက္သြယ္ရန္
အတာသၾကၤန္မွာ သီခ်င္းဆိုၾကမည့္ညီအစ္ကိုမ်ားမွ မိမိတို ့သီဆိုေပ်ာ္ေျဖခ်င္ေသာ ေတးသီခ်င္းမ်ားကို
Blue Moon Band တီး၀ိုင္းေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းဦးကို ေတးသီခ်င္းမ်ားၾကိဳတင္ေပးထားႏုိင္ပါသည္။ မိမိ
ဆိုခ်င္ေသာေတးသီခ်င္းမ်ားကို 29.2.2012 ေနာက္ဆံုးထား၍ ကိုမင္းဦးကို ေပးပို ့ႏုိင္ပါသည္။
ဆက္သြယ္ရန္။.....။ကိုမင္းဦး Ph.06966119489, 01602374043.01731535014.
.
.

အတာသၾကၤန္ေစ်းေရာင္းလိုသူမ်ားဆက္သြယ္ရန္

အတာသၾကၤန္မွာ ေစ်းေရာင္းလိုေသာ၊ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားမွ မိမိတို ့ေရာင္းလိုခ်င္ေသာ၊ အစားအ
စာမ်ားကို၊ လြတ္လပ္စြာေရာင္းခ်ႏုိင္ပါသည္။ မိမိတို ့ရရွိလာေသာ အက်ဳိးအျမတ္မ်ားကို ၊အနည္းအမ်ား
မဆို၊ လူမွဳေရးမိဘမဲ့ခေလးငယ္မ်ားရံပံုေငြအျဖစ္ထည့္၀င္လွဴဒါန္းပါသည္။ေစ်းေရာင္းလိုသူမ်ားေအာက္
ပါသူမ်ားကိုဆက္သြယ္ႏုိင္ပါသည္။

ဆက္သြယ္ရန္။.....။ ကိုဂ်က္ကီ 06947868098,01622579294, ကိုစိုးခင္ 015226805060, 06925786776.
.

.
အၾကံဥာဏ္မ်ားေပးလိုပါလွ်င္
အတာသၾကၤန္စည္းကားသိုက္ျမိဳက္စြာျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္၊  မိမိ၏အၾကံဥာဏ္မ်ားေပးလိုပါလွ်င္၊
ေအာက္ပါအတာသၾကၤန္စီစဥ္သူမ်ားကို ဆက္သြယ္ႏုိင္ပါသည္။
ဆက္သြယ္ရန္။.....။ ကိုလွျမင့္စိုး 06963307053,01748509485, ကိုမင္းမင္း(မြန္) 015205441062,
ကိုရွမ္းေလး 06937409182, 017621925130 .

သတိေပးတားျမစ္ျခင္း

ဤသၾကၤန္ပြဲေတာ္တြင္ ျပင္ပမွအရက္ေသစာႏွင့္အေအးမ်ားရုံအတြင္းသို ့ယူေဆာင္လာျခင္းလံုး၀
လက္မခံပါ။ ၄င္းစည္းကမ္းကို လာေရာက္အားေပးၾကေသာ အတာသၾကၤန္မိတ္ေဆြမ်ားမွ၊ နား လည္အသိမွတ္ျပဳေပးပါရန္၊ ေလးစားစြာေတာင္းပန္းအပ္ပါသည္။

.

 ျမန္မာလူမွဳေရးအသင္းႏွင့္အတာသၾကၤန္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ ့

သႀကၤန္က်ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ အေရးႀကီးတဲ ့အခ်က္ေလးေတြစဥ္းစားမိတာနဲ ့ဒီစာေလးေရးၿဖစ္ပါတယ္။
ၿမန္မာၿပည္ကလာတဲ ့မည္သူမဆိုပြဲလုပ္ၿပီးရင္ မေကာင္းသတင္းေလးေတြထြက္ခဲ ့တာႀကားရေတာ့ဒီႏွစ္
ေတာ ့ဒီလို မၿဖစ္ေအာင္ေတာ့ႀကိဳးစားရမယ္လို ့ေတြးမိပါတယ္။
အဲဒါကလည္းၿမန္မာၿပည္ကလာတဲ ့သူေတြဟာတေယာက္ကိုတေယာက္အားနာတတ္တာ၊ၿပႆနာ
မၿဖစ္ခ်င္တာနဲ ့ၿပႆနာကတခါတေလေသးသြားရမွထက္ပိုႀကီးလာတတ္တယ္။၁၀ႏွစ္သက္တမ္း
ေလာက္ရွိၿပီ ၿဖစ္တဲ ့သႀကၤန္ပြဲေတြမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ မေကာင္းသတင္းေလးေတြႀကားရပါတယ္။ ဒါေတြဟာအားလံုးနဲ ့ဆိုင္ပါတယ္။ သႀကၤန္ၿဖစ္ေၿမာက္ေရးအဖြဲ ့တခုထဲနဲ ့ပတ္သက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ လာသမ်ွလူတိုင္းတဦးၿခင္းစီစည္းကမ္းရွိမယ္ဆိုရင္သႀကၤန္ၿဖစ္ေၿမာက္ေရးအဖြဲ ့ဟာအမွိဳက္တ
စေတာင္ေကာက္စရာလိုမွာမဟုတ္ပါဘူး။ တႏွစ္မွာတခါသာက်ေရာက္တဲ ့လုပ္ၿဖစ္တဲ ့ပြဲတခုမို ့ေပ်ာ္ပါးခ်င္တာကိုနားလည္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ ့စည္းကမ္းနဲ ့ေပ်ာ္ပါ။ အေပ်ာ္ဟာစိတ္ညစ္စရာၿဖစ္သြားရင္ ပြဲလာရက်ိဳးလည္းမနပ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ေႀကာင့္ဘယ္သူမွမထိခိုက္ေအာင္ ေပ်ာ္တတ္ တာဟာ လူတဦးခ်င္းစီမွာ ရွိတဲ ့ကိုယ္ ့သိကၡာကိုကိုယ္ထိန္းႏို္င္ၿခင္းပါဘဲ။ တခ်ိဳ ့ကအရက္ေသာက္ၿပီးေပ်ာ္တတ္တယ္။
ၿပႆနာမရွာတတ္ဘူး ဒါဆိုဘယ္သူမဆိုလက္ခံႏိုင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ ့ကအရက္ေသာက္ၿပီးလိုတာ
ထက္ပိုတဲ ့မေကာင္းၿခင္းဘက္ကိုေရာက္သြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ၿပႆနာေတြရွိလာတယ္။
ဦးစီးလုပ္ကိုင္ရတဲ ့သူေတြေခါင္းကိုက္ရတယ္။ ပြဲၿဖစ္ေၿမာက္ေအာင္လုပ္ႏိုင္တဲ ့ေကာ္မတီ
ကိုခ်ီးက်ဴးပါတယ္။
ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္စိတ္မပ်က္ဘဲနဲ ့ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းၿဖစ္ေၿမာက္ေအာင္ ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္
လုပ္ခဲ ့တာဟာ ဗမာၿပည္ကလာတဲ ့သူေတြရဲ ့ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ ့ဓေလ ့ကိုၿပတာပါဘဲ။
ေနာက္ၿပီးဒီရတဲ ့ပိုက္ဆံကိုလည္းဗမာၿပည္ထဲကတကဲ ့ကိုလုိအပ္ေနတဲ ့သူေတြဒါမွမဟုတ္
ထိုင္းႏိုင္ငံနယ္စပ္မွာဒုကၡေရာက္ေနတဲ ့သူေတြအတြက္ရည္ရြယ္ၿပီးလွဴဘို ့ေငြရွာတဲ ့ပြဲေလးၿဖစ္
တာမို ့လက္မွတ္တေစာင္ဝယ္တာနဲ ့တင္ ေစတနာပါတဲ ့အလွဴတခုၿဖစ္ေနပါၿပီ။
ဒါေႀကာင့္ ၁၀ႏွစ္တာ သႀကၤန္ပြဲေတာ္ေတြရဲ ့ရလာဒ္ကိုသံုးသပ္ၿပီး ဒီစာေလးေရးၿဖစ္တာပါ။
ဒီႏွစ္ေတာ့အတတ္နိုင္ဆံုး ကိုယ္လူမ်ိဳးအၿခင္းၿခင္းကူညီရာေရာက္ေအာင္ ၊ဦးစီးလုပ္ကိုင္တာဝန္
ယူရတဲ ့သူေတြကိုလည္းကူညီရာေရာက္ေအာင္ မိမိတို ့ရဲ ့စည္းကမ္းတာဝန္ေလးေတြသိသိ
နဲ ့ပြဲကိုတက္ေရာက္ပါ ။ေပ်ာ္ရႊင္ပါ။စည္းကမ္းရွိပါ။ကူညီႀကပါလို ့အားလံုးကိုေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီကိုလိုလားရင္ ဒီမိုကေရစီလမ္းစဥ္ကိုလည္း လို္က္နာပါ။

ေစတနာရွင္တစ္ဦး

ဂ်ာမာန္ေက်ာင္းသင္နည္းစနစ္

ဂ်ာမနီကိုေရာက္ေနၾကေသာေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမိဘမ်ားအတြက္ဗပာုသုတအျဖစ္၊ဂ်ာမာန္
ေက်ာင္းသင္နည္းစနစ္ကို တင္ျပေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အျပည့္စုံကိုဒီမွာ ႏွိပ္၍ၾကည့္ႏုိင္ရွဳ ့ႏုိင္ပါသည္

ညဥ့္ နက္နက္မွာ လထြက္ျခင္း

ညဥ့္နက္မွာကိုလည္း တားလို႔မရဘူး၊ လထြက္မွာကိုလည္း တားလို႔မရဘူး။ ညဥ့္ နက္နက္မွာ သာတဲ့လက ဒီေလာကမွာ အလွဆံုးပါ။ ဒီစာသားေလး ကေတာ့ စာေရးဆရာႀကီးတကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္ရဲ႕ “ညဥ့္ နက္နက္မွာ လထြက္ျခင္း” စာအုပ္ထဲက စာသားေလးပါ။ ဆရာႀကီးကေတာ့ ဘယ္လိုအဓိပၸာယ္နဲ႔ ေရးခဲ့ေရးခဲ့ ကိုယ္ကလည္း ကိုယ့္အဓိပၸာယ္နဲ႔ကိုယ္ ႏွစ္သက္ေနမိတာ အမွန္ပါပဲ။

အရွင္ဇဝန

ဒုကၡေတြၾကားက ရွာေဖြေတြ႕တဲ့ သုခ၊ ေသာကေတြၾကားက ဖမ္းဆုပ္မိတဲ့ ပီတိ၊ နာက်င္မႈေတြၾကားက ေထြးေပြ႕မိတဲ့ သက္သာမႈ၊ ဒါေတြဟာ ညဥ့္နက္နက္မွာ သာတဲ့ လေတြပါပဲ။ ဦးပဥၨင္းတို႔ တေတြလည္း ဒုကၡေတြထဲက သုခကို ဆြဲထုတ္၊ ေသာကေတြထဲက ပီတိကို ရွာေဖြ၊ မြမ္းက်ပ္မႈေတြထဲက လတ္ဆတ္တဲ့ ေလညင္းကို ရႈရွိဳက္မိတဲ့အခါ ဒုကၡေတြ ရွိခ်င္ သေလာက္ ရွိပါေစ ဒုကၡကို ထီမထင္တဲ့ စိတ္၊ ေသာကေတြ ဘယ္ေလာက္ ျပည့္သိပ္ေနပါေစ ေသာကေျဖေဆး ရွာေဖြထားမိသူ တေယာက္လို စိတ္အားအင္ ရခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။
ဦးပဥၨင္း ေဆာင္းပါးတပုဒ္မွာ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ပညာသင္ရတာ အခက္အခဲေပါင္းစံု ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ေနရာဟာ နံရံေလးဘက္ ၾကားက အခ်ိန္ကာလေတြပါပဲ။ ဒီကာလေတြ အတြင္းမွာ ေအာင္ျမင္စြာ သင္ၾကားႏိုင္ခဲ့တဲ့ ပညာေတြထဲမွာ ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ဦးခင္ျမင့္ေအာင္ရဲ႕ ပန္းခ်ီသင္တန္းလည္း တခုပါမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒီသင္တန္းရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြထဲမွာ ပန္းခ်ီျပပြဲေလးကို ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ လုပ္ခြင့္ရခဲ့တာပါပဲ။
တံခါးေတြနဲ႔၊ ေသာ့အထပ္ထပ္ နံရံေတြနဲ႔ ကာဆီးထားတဲ့ ကြန္ကရစ္ေတာကို ျဖတ္ၿပီး ေရာက္လာတဲ့ ပန္းခ်ီေဆး၊ စုတ္တံ ေတြကလည္း အသံုးဝင္၊ တန္ဖိုးအားျဖင့္ ႀကီးမားပါတယ္။ စြန္႔စားရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းမႈ၊ စြန္႔စားခ်င္လာေအာင္  ႀကိဳးပမ္း ခ်င္လာေအာင္ စည္းရံုးႏိုင္တဲ့ စည္းရံုးေရး သမားေကာင္း တေယာက္ရဲ႕ စြမ္းရည္တို႔ကိုလည္း ဒီေဆာင္းပါးမွာ ခ်န္ထားခဲ့လို႔ မျဖစ္ပါဘူး။
ဆရာ ဦးခင္ျမင့္ေအာင္ရဲ႕ ပန္းခ်ီသင္တန္းဟာ တုတ္တေခ်ာင္းနဲ႔ ေျမႀကီးရွိရင္ ေျမျပင္မွာျခစ္လို႔ သင္တန္းကို စမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အေထာက္အကူ ပစၥည္း ဘာမွ ရွိရွိ မရွိရွိ လုပ္လို႔ရတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာပါပဲ။ ခက္ခဲမႈကို အာခံတဲ့စိတ္၊ ဘယ္လို ပစၥည္းရွိမွ အလုပ္ျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အားငယ္တဲ့ စိတ္ေတြကို သူတုိ႔ သင္တန္း မစခင္တည္းက အၿပီးတိုင္ စိတ္ထဲက ႏွင္ထုတ္ၿပီးသား ျဖစ္ေနတယ္။ ဦးပဥၨင္းေတြ႕တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေျမျပင္မွာ တုတ္နဲ႔ျခစ္ရေလာက္ေအာင္ သူတို႔သင္တန္းဟာ ပစၥည္းမျပည့္မစံု မဟုတ္ပါဘူး။
မယ္လမင္း ပန္းကန္ျပားေပၚမွာ ခဲဆံနဲ႔ ေရးျခစ္ရတဲ့ အဆင့္ေလာက္ ျပည့္စံုလာတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ တေန႔ တေယာက္ အလွည့္က် အကူအညီ ေတာင္းတာကေတာ့ သူတို႔ေရွ႕ ေမာ္ဒယ္လ္ ထိုင္ေပးရတာပါပဲ။
ေလာကႀကီးကို ကဗ်ာဆရာက ကဗ်ာေတြလို႔ ျမင္မယ္ ။ ပန္းခ်ီဆရာက ပန္းခ်ီလို႔ ျမင္မယ္။ ဒီလိုစကားကို စာေတြထဲဖတ္ရ တုန္းက ဖတ္ေကာင္းေအာင္ ေရးတယ္လို႔ ထင္မိခဲ႔တာ။ ဆရာဦးခင္ျမင့္ေအာင္ သူ႔သင္တန္းသားေတြနဲ႔ စကားေျပာေနတုန္း အနားကပ္ နားေထာင္မိေတာ့ သူျမင္သမွ်ေတြကို အေရာင္ေတြ ခြဲျပေနတာကို ၾကားလိုက္ရတယ္။
သစ္တပင္ကိုျပၿပီး “အားလုံး စိမ္းေနတာမဟုတ္ဘူး။ ၾကည့္၊ အလင္းေတြ၊ အေမွာင္ေတြ၊ ေနာက္ မတူတာေတြ ေတြ႔လိမ့္မယ္” ဆိုတာကို လက္ညိႇဳး ညႊန္ျပၿပီး ရွင္းျပေနတာေတြ႔ရေတာ့ ေၾသာ္ … တကယ္ပါလား ။ ပန္းခ်ီ ဆရာရဲ႕ ပန္းခ်ီဆြဲစရာ ကုန္ၾကမ္းေတြ၊ သင္ၾကား ျပသစရာ အေထာက္ အကူ ပစၥည္းေတြဟာ သံုးမကုန္ေအာင္ ရွိေနပါလားဆိုတာ သေဘာ ေပါက္ရေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ သဘာဝ တရားထဲက အလွကို ထုတ္ယူတတ္သူဟာ အႏုပညာ သမားေတြဆိုတာ သေဘာ ေပါက္မိေတာ့တယ္။
ကဗ်ာဆရာ တေယာက္ရဲ႕ ကဗ်ာထဲမွာ ဖတ္လိုက္မိတဲ့ စာသားေလးက စိတ္ထဲ စြဲေနတယ္။ ဝန္းတံခါးမွာ သံပန္းတံခါးကို ျမင္ၿပီးကဗ်ာဆရာက “အႏုပညာ ေရာစြက္လာလွ်င္ သံပင္ ပန္း ျဖစ္ႏိုင္တကား” လို႔ ဥဒါန္းက်ဴးရင့္ ထားခဲ႔တဲ႔ စာသားေလးက အႏုပညာ ဖန္တီးသူေတြကိုေတြ႔တိုင္း ေရရြတ္မိတဲ့ စာသားေလးပါပဲ။ ဒီေဆာင္းပါးေလး မေရးခင္ စာေပေဟာေျပာပြဲတခုကို နားေထာင္ထားေတာ့  ေဟာေျပာပြဲမွာ ေဟာသြားတဲ႔ စာေရးဆရာရဲ႕ စကားေလးက ေခါင္းထဲဝင္လာျပန္တယ္။  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဒဂုန္တာရာကို ေျပာတယ္ -
“ကိုေဌးၿမိဳင္ရ အိမ္ေထာင္ေရးမွာလဲ အႏုပညာ လိုအပ္သဗ်”
အရာရာ အႏုပညာဆိုတာ လိုအပ္ပါလား။ အႏုပညာနဲ႔ ထိလိုက္ရင္ လွလာပါလား ေပါ့။ သံေတာင္ ပန္းျဖစ္ေသးတာကိုး။ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြရဲ႕ ႏွလုံးသားထဲ အႏုပညာ စိုက္ထူလိုက္မိရင္ သူတို႔ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးဟာ လွပလာၾကတာေတြကို ေတြ႔လိုက္ ရတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ စကားေတြဟာ အႏုပညာေၾကာင့္ လူေတြရဲ႕ ႏွလုံးသားထဲအထိ ထိုးေဖာက္သြားၾကတာကို ေတြ႔လိုက္ ရတယ္။ အႏုပညာသမားေတြရဲ႕ ႏွလုံးသားဆိုတာ ကဗ်ာေတြအတြက္ စကားလုံးေတြ၊ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ေတြအတြက္ ေဆးေရာင္စုံေတြ၊ ေတးသီခ်င္းေတြ အတြက္ သံစဥ္ေတြကို သိုမွီးရာ တိုက္ခန္းမဟုတ္လား။ အနုပညာ နဲ႔ ႏုိင္ငံေရး ေပါင္းစပ္ မိေတာ့ေကာ …။
သင္တန္းမွာ ပါဝင္ေနသူေတြထဲမွာေတာ့  ဦးပဥၨင္းတို႔ရဲ႕ ယေန႔ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ ကိုေဌးႂကြယ္ ပါဝင္ခဲ့တယ္။ သူ႔မွာ ထင္ရွား သိသာတာကေတာ့ အႏုပညာေတြ သူ႔ဆီ စုၿပံဳေနတာပါပဲ။ ကဗ်ာေကာင္းေတြကို ကိုယ္တိုင္လည္း ေရးသလို ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕ ကဗ်ာေကာင္းေတြကိုလည္း ရင္ထဲအထိ သိမ္းထားသူ၊ ေတးသီခ်င္းေပါင္း မ်ားစြာကို တကယ့္ အဆိုေတာ္ ႀကီးေတြလို သီဆိုႏိုင္သူ၊ သူဆြဲထားတဲ့ ပန္းခ်ီ ကားတခ်ပ္ အေၾကာင္းကို မၿပီးေသးေသာ ပန္ခ်ီးကားမ်ားဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ စာတပုဒ္ ေရးခဲ့ဖူးပါေသးတယ္။
သူဆြဲေပးတဲ့ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ဟာ ရင္ထဲမွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား တည္ေအာင္ ေပးခဲ့တဲ့ အစြမ္းကို ေျပာျပခ်င္လြန္းလို႔ အဲဒီတုန္းက ေဆာင္းပါး ေရးခဲ့တာပါ။ အႏုပညာ ဖန္တီးသူတိုင္းဟာ ရယ္သံကို ကဗ်ာ ဖဲြ႕သလို၊ ရိႈက္သံကိုလည္း ေတးသီခ်င္း အျဖစ္ ေျပာင္းလႊဲ ႏိုင္ၾကတယ္။ ဒဏ္ရာနဲ႔ ေဝဒနာဟာ သူတို႔အတြက္ကုန္ၾကမ္းေတြပဲ မဟုတ္လား။ ကိုယ္တိုင္ အႏုပညာ ဖန္တီးသူဟာ အျခားတေယာက္ ဖန္တီးထားတဲ့ အႏုပညာ တခုကိုလည္း က်က်နန ခံစားတတ္တယ္ ဆိုတာ  အထူး ေျပာစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။
ေသြ႕ေျခာက္ေနတဲ့ ေထာင္ထဲက ေန႔ရက္ေတြကို စိုျပည္ လန္းဆန္းေအာင္ ျပဳလုပ္ၾကတဲ့ အရာေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံေရး ခံယူခ်က္ပါမယ္၊ ဘာသာေရး အလုပ္လည္း ပါမယ္၊ ေနာက္အဓိက ေနရာက ပါေနမွာကေတာ့ အႏုပညာပါပဲ (ကိုေဌးႂကြယ္ သႀကၤန္ရက္ကို ေရြးၿပီး ဦးပဥၨင္းကို ေျပာျပခဲ့ဖူးတဲ့  “ပိေတာက္ပြင့္ဆဲ လသာဆဲ” ဆိုတဲ့ ဝတၳဳ အေၾကာင္းကိုလည္း ေဆာင္းပါးတေစာင္ ေရးပါဦးမယ္)
သူတို႔ ပန္းခ်ီ သင္တန္းက တိုက္ခန္းထဲမွာတင္ မဟုတ္ပါဘူး၊ တခါတေလ တိုက္အျပင္ထြက္ ေရးဆြဲ တတ္ၾကပါတယ္။ ပညာကို ရသေလာက္ အမိအရ ယူရံုမကပါဘူး။ အႏုပညာ အခံရွိသူမွ ဒီအခ်ိန္ေတြကို အသုံးခ်တာပါ။ သဲကုန္းက ကိုသိန္းထြန္း အေမ ဆုံးေတာ့  သူတို႔ အႏုပညာနဲ႔ နာေရးကူညီမႈ တခုကို ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။
ပန္းခ်ီျပပြဲထဲက ရုပ္ပုံ ကားခ်ပ္ေတြထဲမွာ  ရင္ကိုထိမွန္ခဲ့တဲ့ ကားခ်ပ္ေတြ ပါဝင္ေနတယ္ဆိုတာ အထူးေျပာစရာ မလိုပါဘူး။  ကိုေဌးႂကြယ္ ဦးပဥၨင္းကို လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ ကားတကားကေတာ့ လိႈင္းေတြ အင္မတန္ႀကီးမားေနတဲ့ ပင္လယ္ျပင္နဲ႔၊ လိႈင္းေတြကို ေသခ်ာၾကည့္ရင္ ဘီလူးတေကာင္ ပါးစပ္ ဟထားသလိုမ်ိဳး။ အစ္ဇင္ေတြ ဘာေတြကို ကိုယ္က နားမလည္ေတာ့ ေသခ်ာ မေျပာတတ္ေပမယ့္ ခံစားလို႔ ရတယ္။ ေနာက္ၿပီး ျပပြဲက ပုံေတြကေကာ …။
သံတိုင္ၾကားကေန အျပင္ဘက္ ေရအိုးထဲက ေရကို လွမ္းခပ္ေနတဲ့ပုံရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို ကိုယ့္ဘာသာ ေဖာ္ၿပီး ခံစားလိုက္ရတာ။ ေရငတ္ေနသူရဲ႕ သံတိုင္ အတြင္းက စိတ္ခံစားမႈေတြကို အမိအရ ေဖာ္ျပႏိုင္တယ္လို႔ ထင္တယ္။ သူဆာေနတာ ေရအျပင္  တျခား ဘာေတြကို ေထာင္ထဲကေန တမ္းတေနေသးလဲ။ ဒီေမးခြန္းကိုပါ တဆက္တည္း ေမြးထုတ္လိုက္တယ္လို႔ ဆိုရမယ္။ သူလွမ္းခပ္လိုက္တဲ့ ေရအိုးထဲမွာေကာ ေရရွိရဲ႕လား။ အေရာင္ေတြအရ ည ရႈခင္းဆိုတာ မွန္းလို႔ရတယ္။ ဒီေတာ့ ညခင္းႀကီးမွာ  သူ ဆာေနတဲ့ေရကို ဘယ္သူကျဖည့္ေပးမွာလဲေပါ့။ ဘာပဲေျပာေျပာ နာက်င္ေနတဲ့ ေဝဒနာကို ျမစ္ဖ်ားခံခဲ့တဲ့ ကားခ်ပ္ဆိုတာ သိသာပါတယ္။ ဆာေလာင္မႈ ကုန္ၾကမ္းကေန အႏုပညာ ကုန္ေခ်ာ တခုကေတာ့ ေမြးဖြားလာတာ အမွန္ပါပဲ။ အရုပ္ကဗ်ာကို ငရဲခန္းထဲက လူသားေတြ ဖန္တီးလိုက္မႈဟာ ဒုကၡထဲက သုခကို ဆြဲထုတ္လိုက္တာပါပဲ။ မ်က္ရည္ၾကားက ပီတိ တခုကို ေကာက္ရလိုက္တာပါ။
ဆရာ ဦးခင္ျမင့္ေအာင္ ကိုယ္တိုင္ေရးဆြဲထားတဲ့ ေနာက္ကားခ်ပ္ တခုကလည္း ရင္ထဲက မထြက္ေအာင္ ရွိေနဆဲပါပဲ။
အသက္အရြယ္ ရေနၿပီးျဖစ္တဲ့ လူသားတဦးက ပခုံးေပၚမွာ ကေလးငယ္ေလးကို ထမ္းပိုးထားတယ္။ ကေလးငယ္က လူႀကီး ပခုံးေပၚ မတ္တပ္ရပ္လို႔ သူက အလကား ရပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ အလုပ္တခု လုပ္ေနတယ္။ အဲဒီအလုပ္ကေတာ့ သူ႔ လက္ထဲကေန ငွက္တေကာင္ကို လႊတ္ေပးလိုက္တာ ပါပဲ။ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကို ပခုံးထမ္း တင္ေပးေနတဲ့ အနာခံစိတ္၊ ထိုစိတ္နဲ႔ အတူ ေမြခံထိုက္ေစ ဆိုတာ ျဖစ္ေအာင္ အစဥ္အလာ ေကာင္းေတြကို လက္ဆင့္ကမ္း ေပးတဲ့ သမိုင္းတာဝန္၊  မၿပီးျပတ္ေသးတဲ့ အမ်ိဳးသားေရး ကိစၥ။ ဒါေတြဒါေတြဟာ ပန္းခ်ီကားမွာ ေပၚလြင္ေနတယ္။ ၾကည့္ရသူ လူတိုင္းကို ရင္ထဲ ထိမွန္ ေစတယ္ဆိုတာ အေသခ်ာပါပဲ။ ကဗ်ာတပုဒ္က တာဝန္ယူခ်င္ စိတ္ေတြကို ေပးတယ္ဆိုရင္ ပန္းခ်ီ ကားတခ်ပ္ဟာလည္း ခံစားသူေတြကို ေရွ႕ခရီးရဲ႕ အလုပ္ေတြကို မီးေမာင္း ထိုးျပေနတာပါပဲ။
ေနာက္ ဦးခင္ျမင့္ေအာင္ပဲ ေရးထားတဲ့ ပန္းခ်ီကား တခ်ပ္မွာ လူသားတေယာက္ဟာ အင္မတန္ ေလးလံလွတဲ့ အရာတခုကို ထမ္းလို႔ ႀကိဳးစားၿပီး လွမ္းေနတဲ့ပုံ။ ေနာက္ ဒီကားမွာ သိသာတာကေတာ့ နံရံ ေတြကို အထင္းသား ေတြ႔လိုက္ရတာပါ။  လူ႔ အခြင့္ေရးလို႔ ေျပာေနသူေတြ ဒီပန္းခ်ီကားထဲက လိုမ်ိဳး ခံစားမႈေပးတဲ့ အႏုပညာ တခုခုနဲ႔ အလုပ္လုပ္ လိုက္ရင္ သူတို႔ အလုပ္ေတြ ပိုၿပီးလူေတြရဲ႕ ရင္ထဲကို ေရာက္မွာ ေသခ်ာတယ္။
သူတို႔ျပပြဲထဲက အခုအခ်ိန္ထိ မေပ်ာက္မပ်က္ ရင္ထဲ ရွိေနေသးတဲ့ ပန္းခ်ီကား တခ်ပ္ကေတာ့ ခုတိုင္ တခ်ိဳ႕ အရပ္ေဒသမွာ ရွိေသးတဲ့ပုံပါ။ ဆီ ႀကိတ္တဲ့ဆီဆုံႀကီးကို ႏြားနဲ႔ လွည့္ေနတယ္။ ဆီ က်တဲ့ ေနရာမွာ ခံထားတဲ့ခြက္ကေတာ့ ဟန္းေကာခ်ိဳင့္။ ဒီ ပန္းခ်ီကား ကလည္း သူတို႔သင္တန္းသားေတြထဲက တေယာက္ရဲ႕ လက္ရာပါ။ ေရႊဘိုက ကိုခင္ေမာင္ၾကည္ ေရးထားတာ။  အဆီအႏွစ္ေတြကို သူတို႔စားသုံးေနပါလား၊ ႏြားက ဘယ္သူ႔ကို ကုိယ္စားျပဳေနလဲ၊ ဟန္းေကာခ်ိဳင့္ကေကာ ဘယ္သူေတြရဲ႕ နိမိတ္ပုံလဲ။
ေထာင္ထဲေရာက္စ အခန္းတိုင္းက ဝိုင္းၿပီး ႀကိဳဆိုတဲ့ အခါက ေတးသီခ်င္းေတြ သီဆိုၾကတာကိ္ု ျပန္ အမွတ္ရမိေတာ့တယ္။ အမႈတြဲ တေယာက္က ေထာင္က်ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ သီခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးယူလာခဲ့ဖို႔လည္း လိုမယ္ဆိုၿပီး ရယ္သလို ေမာသလို ေတာင္ ေျပာျဖစ္လိုက္ေသးတယ္။ အႏုပညာဟာ ဒဏ္ရာေတြကို သက္သာေစတဲ့ အရာဆိုတာ လက္ေတြ႕ ဘဝကေပးတဲ႔ အသိနဲ႔ကို သိလာခဲ႔တာပါ။
အႏုပညာကို တဘက္က ကိုင္ၿပီး လုပ္တဲ့ႏိုင္ငံေရးဟာ ေသနတ္ကိုင္ၿပီးလုပ္တဲ႔ ႏိုင္ငံေရးထက္ သမိုင္းမွာ ေနရာလွလွ ရမွာကေတာ့ အေသခ်ာပါပဲ။
ဆရာေတာ္ အရွင္ဇဝနသည္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း ျဖစ္ၿပီး ယခုအခါ နယ္သာလန္ႏိုင္ငံ ဥထရက္ၿမိဳ႕ ေမတၱာ ဓမၼဝိဟာရ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ ျဖစ္သည္။

ဧရာ၀တီသတင္းမွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္

ႏုိင္ငံျခားေငြ ေရာင္း၀ယ္ခြင့္ လိုင္စင္မ်ား ပုဂၢလိကဘဏ္ ၁၁ ခု ရရွိ

ႏုိင္ငံျခားေငြ ေရာင္း၀ယ္ခြင့္ လိုင္စင္မ်ား ပုဂၢလိကဘဏ္ ၁၁ ခု ရရွိ

ျပည္ခ်စ္ေက်ာင္း မွ ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္း